Veiligheidssituatie

English

Dit onderzoek maakt een stand van zaken op van de veiligheidssituatie in Colombia. Het richt zich in het bijzonder op de periode van december 2019 tot juli 2020. Dit document is een update van de gelijknamige COI Focus van november 2019.

Het vredesakkoord dat de Colombiaanse autoriteiten in 2016 sloten met de FARC-EP is nog steeds in werking, maar de uitvoering verloopt momenteel trager. Ook de huidige coronacrisis, die de Colombiaanse autoriteiten ertoe dwong om vanaf eind maart 2020 allerhande quarantainemaatregelen op te leggen, heeft een invloed op de uitvoering van de bepalingen uit het akkoord.

Het geweld in Colombia ligt voor de afgelopen referentieperiode in lijn met de bevindingen van de voorgaande periode in 2019. Na het vredesakkoord daalde het in grote delen van Colombia, maar bepaalde gebieden blijven onder invloed staan van de gewapende groeperingen en ondervinden terugkerend geweld. Plannen om het bereik van de regering in conflictgebieden te vergroten, de herintegratie van ex-strijders in de samenleving te bevorderen en inspanningen om illegale gewapende groepen te ontmantelen, blijven moeizaam verlopen. Mede onder invloed van de coronacrisis zijn er bovendien een aantal nieuwe tendenzen. De moordcijfers voor het ganse land zijn gevoelig gedaald. Colombia kende de afgelopen zes maanden het laagste aantal moorden van de laatste 46 jaar. Omwille van de coronamaatregelen is het moeilijk om hier grote conclusies aan te verbinden. Bovendien geldt deze daling niet voor alle gemeenten. Zoals de directeur van de denktank CERAC aanhaalt zet deze daling zich ook niet door bij wat hij noemt het “politieke geweld”, het geweld dat zich richt tegen activisten, gemeenschapsleiders en mensenrechtenactivisten. Ook het geweld ten aanzien van ex-FARC-strijders daalde niet. Verder hebben de gewapende groeperingen volgens verschillende bronnen de lockdown-maatregelen gebruikt om hun sociale controle in bepaalde gebieden te versterken. De maatregelen die de groeperingen al dan niet onder dwang opleggen aan de lokale bevolking hebben ook een grote impact op het dagelijkse leven en de toegang tot voedsel, medicijnen en transport. Deze verstevigde sociale controle door de gewapende groeperingen baart analisten zorgen. Ze vragen zich af hoe deze controle na corona opnieuw terug te dringen en vrezen een heropflakkering van het geweld doordat de groeperingen hun inkomstenverlies willen goedmaken. Verschillende bronnen stellen verder dat de diverse gewapende groeperingen de lockdown hebben aangegrepen om minderjarigen, vaak onder dwang, te rekruteren. Er is sprake van een verdubbeling van het aantal gedwongen rekruteringen van minderjarigen ten opzichte van dezelfde periode in 2019.

De beschikbare informatie toont dat de acties van de ordetroepen en de gewapende groeperingen talrijk bleven tijdens de afgelopen refentieperiode. Tijdens de eerste maanden van de lockdown daalden de activiteiten van de gewapende groeperingen, mede door een tijdelijk staakt-het-vuren van het ELN, maar bleef het aantal acties van de ordetroepen hoog. Er was ook sprake van een verhoging van de activiteiten van de dissidente FARC-groeperingen. De dodelijkheid van de gewapende acties nam wel af ten opzichte van 2019. Statistische gegevens van ACLED en Monitor categoriseren de meeste geweldsincidenten als violence against civilians, en dit vooral onder de vorm van bedreigingen en gerichte aanvallen tegen sociale leiders, mensenrechtenactivisten en ex-FARC-strijders. Het geweld vindt niet plaats in heel Colombia maar situeert zich in bepaalde landelijke gebieden in een aantal departementen. Cauca, Antioquia, Norte de Santander, Valle de Cauca en Nariño werden het meest door geweld getroffen. Ook in bepaalde delen van de departementen Putumayo, Chocó en Arauca vonden verschillende gewelddadige incidenten met een grote impact op de bevolking plaats.

Het aantal ontheemdingen houdt min of meer hetzelfde niveau aan als in 2019, net als de gebeurtenissen die tot confinement van de bevolking leiden. De aanhoudende vluchtelingenstroom uit Venezuela, met 1,8 vluchtelingen in juli 2020, heeft tot slot een grote impact op het dagelijkse leven in bepaalde gebieden. Door de coronacrisis gingen de officiële grenzen toe maar het hele grensgebied is omwille van de vele illegale grensovergangen moeilijk te controleren. Vele vluchtelingen raakten in moeilijkheden door de quarantainemaatregelen en besloten terug te keren naar Venezuela. Deze terugkeerbeweging zorgt eveneens voor extra druk op de grensgebieden.

Policy

The policy implemented by the Commissioner General is based on a thorough analysis of accurate and up-to-date information on the general situation in the country of origin. This information is collated in a professional manner from various, objective sources, including the EASO, the UNHCR, relevant international human rights organisations, non-governmental organisations, professional literature and coverage in the media. When determining policy, the Commissioner General does not only examine the COI Focuses written by Cedoca and published on this website, as these deal with just one aspect of the general situation in the country of origin. The fact that a COI Focus could be out-of-date does not mean that the policy that is being implemented by the Commissioner General is no longer up-to-date.

When assessing an application for asylum, the Commissioner General not only considers the actual situation in the country of origin at the moment of decision-making, he also takes into account the individual situation and personal circumstances of the applicant for international protection. Every asylum application is examined individually. An applicant must comprehensively demonstrate that he has a well-founded fear of persecution or that there is a clear personal risk of serious harm. He cannot, therefore, simply refer back to the general conditions in his country, but must also present concrete, credible and personal facts.

There is no policy paper for this country available on the website.

Land: 
Colombia

New address CGRS