Behandeling van terugkeerders door hun nationale autoriteiten

English

Dit rapport is een update van de COI Focus van 10 oktober 2016 met als titel Het risico bij terugkeer in geval van gedwongen verwijdering. Het huidige rapport beschrijft de houding van de Pakistaanse autoriteiten ten opzichte van hun onderdanen die naar hun land terugkeren nadat ze het land illegaal hebben verlaten en/of een verzoek om internationale bescherming in België hebben ingediend en/of er verbleven hebben. Er wordt niet nader ingegaan op de behandeling door de autoriteiten van terugkeerders met een politiek, etnisch, religieus of terroristisch profiel.

Dit rapport omvat de periode 1 januari 2018 tot en met 31 maart 2019.

De terugkeer naar het land van herkomst moet worden overwogen wanneer de vreemdeling niet meer voldoet aan de voorwaarden voor zijn verblijf in België. Deze terugkeer kan vrijwillig of gedwongen zijn. Vrijwillige terugkeer betekent dat de beslissing om terug te keren toekomt aan de vreemdeling, die zijn reis zelf kan organiseren of een beroep kan doen op een terugkeerprogramma, dat wordt gecoördineerd door het Federaal Agentschap voor de Opvang van Asielzoekers (Fedasil) en wordt georganiseerd door de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) of door de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ). De terugkeer is echter gedwongen wanneer het gastland de persoon tegen zijn wil terugzendt naar zijn land van herkomst. De DVZ organiseert deze terugkeer.

Vanuit Pakistan bestaat er arbeidsmigratie naar de VAE. Pakistanen migreren ook naar Europese landen en de Verenigde Staten. De hoge werkloosheidsgraad, de lage lonen, de onstabiele politieke en sociale situatie worden vaak aangehaald als redenen om Pakistan te verlaten. Volgens cijfers van EASO staat Pakistan in maart 2019 in de top tien van internationale verzoeken om internationale bescherming in de EU+ landen. In 2017 hebben in België 260 Pakistanen een verzoek om internationale bescherming ingediend. In 2018 hebben 195 Pakistanen in België een verzoek om internationale bescherming ingediend.

Volgens IOM-België zijn in de periode 1 januari 2018 tot en met 31 maart 2019 12 Pakistanen vrijwillig teruggekeerd. Uit cijfergegevens van de DVZ blijkt dat er in dezelfde verslagperiode 15 gedwongen verwijderingen zijn georganiseerd door de Belgische autoriteiten naar Pakistan.

Volgens de Pakistaanse wetgeving is migratie naar het buitenland niet verboden. Uit de geraadpleegde bronnen blijkt dat wettelijke bepalingen in de Passport Act 1974 en de Emigration Ordinance 1979 aanleiding kunnen geven tot arrestatie of gerechtelijke vervolging bij terugkeer. Daarnaast kunnen Pakistanen bij hun terugkeer ook aangeklaagd worden volgens de Pakistaanse strafwetgeving en de Prevention and Control of Human Trafficking Ordinance. In november 2015 schortte Pakistan éénzijdig het readmissie-akkoord, dat in 2009 werd gesloten, met de EU op, uitgezonderd met het Verenigd Koninkrijk. In februari 2016 kwamen Pakistan en de EU na onderhandelingen tot een oplossing en aanvaardde Pakistan opnieuw uitgewezen Pakistanen. Ook vanuit Griekenland en Turkije worden Pakistaanse burgers teruggestuurd naar hun thuisland.

De autoriteit die verantwoordelijk is voor de controle van personen die Pakistan in- en uitreizen is het FIA. Meestal worden de betrokkenen op de luchthavens overgedragen aan het FIA, worden ze kort gearresteerd en ondervraagd, daarna worden ze naar huis gestuurd volgens de geraadpleegde bronnen.

De Engelstalige Pakistaanse pers en rapporten van nationale en internationale mensenrechtenorganisaties maken geen gewag van mensenrechtenschendingen ten overstaande van personen die (gedwongen) terugkeren naar Pakistan. Ook de DVZ en IOM België hebben geen weet van moeilijkheden of mensenrechtenschendingen bij terugkeer naar Pakistan tijdens de verslagperiode van deze COI Focus.

Policy

The security and human rights situation in Pakistan is problematic. Many citizens of Pakistan are being exposed to ethno-political or sectarian violence and the Pakistani authorities are often unable or unwilling to offer protection. The majority of the violence in Pakistan can be attributed to the terror organisations that are active in the country. The terror organisations primarily target members of the security services and the army, members of religious minorities and the police force. In addition, Pakistan sometimes sees large-scale attacks aiming to cause a maximum number of casualties within a specific community. Religious minorities, primarily Shi’a Muslims, are generally targeted. However, such attacks are rather the exception than the rule. The security situation in the country is further influenced by the armed conflict between extremist elements and government troops in the north-west of the country as well as by the nationalist uprising in Baluchistan.

Land: 
Pakistan
New address CGRS